Ervaringen van deelnemers van de Change Activation Masterclass

Sophie Pape (Verandercoach)

Sophie Pape
Sophie Pape
Communicatieadviseur
en Verandercoach
Cailbre Alignment


Lees meer over de
Change Activation Masterclass

Het is net na de zomer en ik heb mijn eerste bijeenkomst van  Management of Change. Een avond die in het teken staat van Lego Serious Play. Ik ga mee met mijn vader, een echte ‘ouwe rot in het vak' wat betreft projectmanagement. Eenmaal aangekomen bij de locatie ontmoet ik Bert van der Hooft. Een goeie kennis van mijn vader. Het zijn twee handen op een buik, dat zag ik meteen. De bijeenkomst begint en voor ik het weet is de avond voorbij. Ik wist direct, dit smaakt naar meer. Voordat ik er erg in had maakte ik deel uit van de Change Activation Masterclass, in het kort ook wel CAM. 

Ik ben Sophie Pape, 27 jaar en momenteel werkzaam als communicatieadviseur en verandercoach voor het Programma ICT Harmonisatie BWB (deze laatste afkorting staat voor Bedrijfsvoeringsorganisatie West Betuwe). Voordat ik begon aan de CAM werkt ik bij het Scheepvaartmuseum in Amsterdam bij de afdeling Operations. Een levendig team die zich richt op de bezoeker via gastenontvangst en bediening. Naast mijn gewone taken ben ik o.a. lid geweest van de werkgroep voor het medewerkers-betrokkenheidsonderzoek. Onze taak was een spil te zijn tussen de medewerkers en het onafhankelijke adviesbureau. Vanuit deze positie deed ik mee aan de CAM.

Na de eerste sessie in november begon mijn interesse in Verandermanagement te groeien en zag ik overal linkjes ontstaan tussen mijn studieachtergrond (Communicatie en Antropologie) en deze nieuwe richting. Na elke bijeenkomst, webinar en leergroepbijeenkomst durfde ik meer uit mijn schulp te kruipen. Dit uitte zich ook in mijn wens naar het vinden van een nieuwe baan. Niet alleen werd ik zelfverzekerder doordat ik mezelf zag groeien op professioneel vlak, in mij groeide ook een besef over de kennis die ik opdeed. Ik had ineens kennis van onderwerpen waar mensen nieuwsgierig naar waren.

Tegen het einde van de CAM deed zich een bijzonder moment voor. Toeval of het lot? Ik ben er nog steeds niet over uit. Maar ik kreeg de kans om aan te haken bij een opdracht die ik zou omschrijven als mijn droombaan: een baan waarin ik mijn studieachtergronden met elkaar kan combineren in een omgeving waar ik mij in thuis voel. Mijn huidige functie!

Maar ik schrijf dit niet vanwege mijn baan, maar het traject wat ik heb afgelegd. Als er iets is waar ik dankbaar voor ben naast de kennisuitwisseling dat zijn dat de mensen die ik heb leren kennen. Niet alleen de interactie met de ‘leerlingen’, maar ook de tijd die de docenten Bert van der Hooft en Silvia Zonneveld in ons ‘leerlingen’ staken. Een ding dat mij bij blijft is iets wat Bert en Silvia continue herhaalden: het leren begint pas als de bijeenkomsten zijn afgelopen. En gelijk hebben ze. Ik kom elke dag in situaties terecht die in de bijeenkomsten zijn besproken en leer daardoor telkens weer iets nieuws.